* تهران، مرکز تحقيقات قارچ شناسي، دانشکده دامپزشکي، دانشگاه تهران، کدپستي: 1419933911

مقدمه: گونه هاي کانديدا مهم ترين عوامل عفونت هاي قارچي در انسان و حيوان هستند. در بين گونه هاي کانديدا کانديدا آلبيکنس مهم ترين عامل ايجاد عفونت هاي کانديدايي است. بررسي هاي مختلف مقاومت گونه هاي مختلف کانديدا را نسبت به داروهاي ضدقارچي نشان مي دهد. امروزه دانشمندان به طب سنتي و استفاده از گياهان دارويي نگرش ويژه اي دارند.
هدف: هدف از اين بررسي تعيين حداقل غلظت مهاري اسانس هاي آويشن شيرازي، شمعداني و درمنه بر رشد کانديدا آلبيکنس هاي جدا شده از عفونت هاي مخاطي دهان، واژن و ناخن است. در اين ميان کانديدا آلبيکنس هاي مقاوم به فلوکونازول و کلوتريمازول با کانديدا آلبيکنس هاي حساس به داروهاي مذکور از نظر حساسيت به اسانس هاي گياهي مقايسه مي شوند.
روش بررسي: در اين مطالعه 30 جدايه کانديدا آلبيکنس (16 جدايه مقاوم به دارو و 14 جدايه حساس به آزول) به دست آمده از دهان، واژن و ناخن بيماران مبتلا به کانديديازيس بررسي شد. جهت تعيين حساسيت به اسانس هاي مورد نظر از روش ماکرودايلوشن براث استفاده شد و بدين منظور رقت هاي سريالي از هر اسانس در لوله هاي حاوي سابورو گلوکز مايع تهيه شد. اسانس ها در ابتدا در DMSO (0.12) حل شدند. محلول مشابهي از DMSO بدون افزودن اسانس به عنوان کنترل استفاده شد. پس از طي زمان انکوباسيون و کشت مجدد از لوله ها MICs با مقايسه با لوله هاي کنترل تعيين شد.
نتايج: در اين بررسي MIC آويشن شيرازي بر ضد کانديدا آلبيکنس 0.11-0.25 ml/ml (mean: 0.18 ml/ml) تعيين شد. اين ميزان براي شمعداني 0.4-1.25 ml/ml (mean: 0.83 ml/ml)، براي درمنه 0.62-1.25 ml/ml (mean: 1.18 ml/ml) تعيين شده است.
نتيجه گيري: در اين بررسي اثرات ضدکانديدايي اسانس هاي آويشن شيرازي، شمعداني و درمنه بر ضدکانديدا آلبيکنس نشان داده و نيز تعيين شد که اختلاف قابل توجهي در ميزان MIC اسانس هاي مورد بررسي بر ضدجدايه هاي حساس و مقاوم به دارو وجود ندارد و با توجه به مقاومت جدايه هاي مختلف کانديدا آلبيکنس به داروهاي سنتتيک مثل داروهاي گروه آزول، اين اسانس هاي گياهي جانشينان مناسبي براي داروهاي شيميايي جهت درمان عفونت هاي کانديدايي جلدي و مخاطي هستند.